۱۳۸۶/۰۱/۲۸
مکثی بر ماسک
موضوع:
محيط زندگي
اثر ماسك در جلوگيري از آسیبهای ناشی از آلودگي هوا بسيار كم است. دكتر امالبنين پاكنژاد، فوق تخصص بيماريهاي ريه، ضمن بیان این مطلب تأکید کرد که بهترین راه برای مقابله با آلودگی هوا، اصلاح عادتهاي زندگي است، یعنی در ساعاتي كه ميزان آلودگي هوا زياد است، ورزش نكنيم یا كمتر فعاليت كنيم زيرا تنفس سريعتر باعث ورود هواي آلوده بيشتری به ریههایمان میشود. دكتر پاكنژاد، عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشكي تهران، در توضیح این مطلب گفت: «در مورد آلودگي هوا، اصطلاحي به نام شاخص كيفيت هوا یا AQI وجود دارد كه بيانكننده كيفيت هواي منطقهاي است كه در آن زندگي ميكنيم و ميتواند در طول شبانهروز، روزها و فصول مختلف فرق كند.» وي در ادامه گفت که اين شاخص، بيانكننده آلودگيهاي بيرون منزل است و بر اساس 5 نوع ماده آلودهكننده به نامهاي ازن، آلايندههاي ذرهاي، مونوكسيد كربن، دياكسيد نيتروژن و دياكسيد سولفور، آلودگيهاي هوا را ميسنجد تا ميزان و تأثيرات آنها را به صورت رنگ نشان دهند. وي گفت: «افراد ميتوانند بر اساس زمينههاي فردي و آگاهي از ميزان حساسيت خود به هر يك از اين مادهها و با توجه به تابلوهايي كه در ميادين و مناطق نصب ميشود، خود را با شرايط آب و هوا سازگار كنند.» گفتنی است شاخص كيفيت هوا از صفر تا 500 تقسيمبندي ميشود. شاخص صفر تا 50 گویای شرايط خوب است و منطقه سبز ناميده ميشود، شاخص 51 تا 100 گویای شرايط آلودگي متوسط است و منطقه زرد ناميده ميشود، شاخص 101 تا 150 گویای شرايط غير سالم است و براي افراد حساس، مضر است. اين منطقه نيز با رنگ نارنجي نشان داده ميشود. از 151 تا 200 نیز بیانگر شرايط ناسالم براي همه است و منطقه قرمز ناميده ميشود. بین 201 تا 300 نیز گویای شرايط بسيار ناسالم است و با رنگ بنفش نشان داده ميشود و نهايتاً 301 تا 500 منطقه بحراني نامیده میشود و با رنگ سياه به نمايش درميآید.
نسخه قابل چاپ
|